اهداف و چشم انداز


🔷 بر اساس سند چشم‌انداز جمهوری اسلامی ایران در افق ۱۴۰۴ که پس از قانون اساسی مهم‌ترین سند ملی کشور می‌باشد، ایران باید به کشوری توسعه‌یافته با جایگاه اول اقتصادی، علمی و فناوری در سطح "منطقه آسیای جنوب غربی" تبدیل شده و کشوری الهام‌بخش، فعال و مؤثر در جهان اسلام و تأثیرگذار بر همگرایی اسلامی و منطقه‌ای باشد. همچنین، در ماده 59 سیاست های کلی برنامه ششم «حفظ و افزودن بر دستاوردهای سیاسی جمهوری اسلامی در منطقه آسیای جنوب غربی» مراد شده است.
🌐 منطقه آسیای جنوب غربی در گستره جغرافیایی حدود 12 میلیون کیلومتر مربع شامل 25 کشور با جمعیت حدود 530 میلیون نفر که پنج حوزه ژئوپلتیتک مهم جهان (آسیای مرکزی - قفقاز- شبه قاره هند- خلیج فارس و خاورمیانه ) را در بر می گیرد و در بین قاره های آفریقا، اروپا و سرزمین های روسیه ، چین و هند قرار دارد، با وجود پیشینه تاریخی - تمدنی چندین هزار ساله و اشتراکات فرهنگی - دینی بعنوان غنی ترین کانون فرهنگی تمدنی جهان و دارا بودن منابع عظیم طبیعی ، مزیتها و ظرفیتهای توسعه ای استثنایی ، کماکان از مناطق کم توسعه یافته  جهان محسوب می شود و فاقدالگویی از همکاری های توسعه جمعی است.
🔶 هدف از انتشار فصلنامه علمی تخصصی مطالعات آسیای جنوب غربی، آن است تا با هم‌اندیشی، درک شرایط مشترک و تاریخی، ایجاد گفتمان پیرامون تعاملات سازنده و موثر منطقه‌ای و دستیابی به الگویی از همکاری های توسعه جمعی برای این منطقه گامی موثر بردارد.
پدیده جهانی شدن، تحولات سریع و عمیق در ساختار مناسبات جهانی و شکل گیری قطبها و الگوهای توسعه ای منطقه ای در جهان بویژه طی نیم قرن گذشته ، جستجوی تعریف و رهیافت جدیدی از تعاملات سازنده و موثر در روابط و همکاریهای منطقه ای و شکل دهی به راهبرد توسعه ای در بخش جنوب غربی آسیا را ضروری نموده است.
 
✳️ لذا این فصلنامه بر آن است تا ضمن امکان سنجی ظهور نظام منطقه ای در آسیای جنوب غربی با محویت ایران نسبت به ایجاد فهم منطقی از آسیای جنوب غربی به گسترش مطالعات و پژوهش های مرتبط و ارتقا انگیزه در این مهم تلاش نماید.